ما سرخوشان مست دل از دست داده‌ايم

همراز عشق و همنفس جام باده‌ايم

بر ما بسی کمان ملامت کشيده‌اند

تا کار خود، ز ابروی جانان گشاده‌ايم

ای گل تو دوش، داغ صبوحی کشيده‌ای

ما آن شقايقيم که با داغ زاده‌ايم  **

پير مغان ز توبه ما گر ملول شد

گو باده صاف کن که به عذر، ايستاده‌ايم  **

کار از تو می رود، مددی ای دليل راه

کانصاف می‌دهيم و ز راه اوفتاده‌ايم  **

چون لاله، می مبين و قدح در ميان کار

اين داغ بين که بر دل خونين نهاده‌ايم

گفتی که حافظ، اين همه رنگ و خيال چيست

نقش غلط مبين که همان لوح ساده‌ايم  **

از همه دوستان التماس دعا دارم