سلام...

"میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات میکرد بهت چی گفت؟

جایی که میری مردمی داره که میشکننت،نکنه غصه بخوری من همه جا

 باهاتم.

تو تنها نیستی.تو کوله بارت عشق میگذارم که بگذری،قلب میگذارم که جا

بدی.

اشک میدم که همراهیت کنه و مرگ که بدونی بر میگردی پیش خودم"

نمیدونم چجوری ما انسانها دل کسی رو که میدونیم خدایی داره که همیشه

 و همه جاهمراهشه و مراقبش است را میشکنیم؟!

خوش  به حال انسانهای عاشق! به نظر من فقط کسانی که عاشق هستند

 زندگی میکنند

کسی که عاشق نیست فقط زنده است ولی از زندگی چیزی نمیفهمه!

قلب: خوب چیزیه!

اشک:

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را  

که هر عضوی به درد آید به جایش دیده میگرید

الله اکبر... چشم و اشکی که از آن جاری میشود پر از حرفهای ناگفته هر

 انسان

مرگ:هر کسی از مرگ یه تصوری داره

بعضی از مرگ میترسند.بعضی مرگ را شیرین تر از عسل میدونند

مرگ رو همیشه در کنارم میبینم...شاید مثل یک دوست خوب